Radek Fiction

Gdy byłem młodszy i miałem więcej czasu, lubiłem sięgnąć po polską fantastykę, która zresztą wtedy uchodziła jeszcze za raczej prawicową. Czytywałem często książki Jacka Piekary, Rafał Ziemkiewicz dopiero porzucił beletrystykę na rzecz felietonów i publicystyki książkowej, a czasem udało się trafić jakieś perełki mniej znanych autorów. Jakub Małecki czy Łukasz Orbitowski dopiero się rozkręcali, wpisując horror w ramy polskich ulic i osiedli. Trochę mi tych czasów brakuje nie tylko dlatego, że dziś nie mam sił ani głowy, by czytać tyle, co kiedyś. Brakuje mi też tradycji recenzji z cyklu „Książki najgorsze”, zaczętej jeszcze przez Tuwima i Słonimskiego, a potem w PRL obecnej w prasie podziemnej. Obie te tęsknoty mam okazję połączyć dzięki jednemu z moich przyjaciół, który dał mi na imieniny książkę Jacka Inglota „Polska 2.0”. Oczywiście, nie ma się co czepiać warsztatu uznanego pisarza, zwłaszcza drugie z dwóch tworzących tom opowiadań jest naprawdę klimatyczne, wpisując się w