Innego końca świata nie będzie

„Życie Chucka”

Dramat, reż. Mike Flanagan, USA 2024

Goszcząca na ekranach polskich kin adaptacja opowiadania Stephena Kinga jest filmem niezwykłym i trudnym w interpretacji, a zarazem dającym widzowi ogromną satysfakcję, gdy uda mu się rozszyfrować tę metafizyczną łamigłówkę. Choć oglądając otwierający obraz Akt III (wydarzenia przewijają się przed naszymi oczyma w sposób odwrotny do ich chronologii), myślimy, iż oglądamy produkcję katastroficzną, kolejne części wciągają nas w gąszcz. Odnalezienie właściwej ścieżki, prowadzącej do rozwikłania fabuły, wymaga wysiłku intelektualnego i czujności potrzebnej, by zauważyć rozsiane w następujących po sobie aktach wskazówki. Zrozumienie przychodzi nagle niczym oświecenie w buddyzmie zen. Świadomie przeżyty seans „Życia Chucka” jest przeżyciem duchowym.

Choć tytułowemu bohaterowi twarz daje Tom Hiddleston, tego brytyjskiego gwiazdora jest tu relatywnie mało. Za to Akt II stanowi popis możliwości fizycznych aktora,