Marianowi nie klaszczą

Wiele zostanie z inauguracji Karola Nawrockiego obrazów pięknych i symbolicznych. Momenty triumfu polskiego ducha i patriotyzmu, wiary w nasze siły i możliwości, a zarazem szacunku dla historii i pamięci. Ale był też jeden moment, który mnie rozbawił, a który chyba umknął szerszej publiczności i komentatorom. Gdy prezydent Nawrocki przejmował pieczę nad najstarszymi polskimi odznaczeniami na Zamku Królewskim, mogliśmy zobaczyć, że pomimo prób demontażu państwo działa. Że pomimo podważania wyboru obywateli kolejne instytucje biorą udział w przekazaniu władzy. Na zamku obecni byli przedstawiciele parlamentu, prezesi sądów i Trybunału Konstytucyjnego, RPO i RPD, głowy Kościołów – i każdy, kto został wyczytany przy powitaniu, dostawał stosowne oklaski. Tu nie było szerszej publiczności, nie było więc też obawy, że ktoś zostanie wygwizdany czy wybuczany, jak kilka godzin później szef MON, któremu, choć akurat nie mówił niczego niewłaściwego, ewidentnie oberwało się najwyraźniej za całą