Bez protekcji, bez przywilejów i życiowych ułatwień Karol Nawrocki przeszedł wszystkie szczeble kariery państwowej od studenta historii, po prezesa IPN i być może prezydenta RP. Świadkowie jego życiowej drogi są zgodni – Nawrocki jest wojownikiem, który ani razu nie miał w rękach białej flagi.
Nie miał szans zmienić Muzeum II Wojny Światowej – a zmienił. Nie miał szans zostać prezesem IPN – a został. Uważajcie, przeciwnicy Nawrockiego, z mówieniem o jego szansach na prezydenturę. Historyk z Gdańska otrzymał taką formację, która nie pozwala mu zginać karku. „Fighter” – mówią jego przyjaciele i współpracownicy. I to nie jest ckliwa opowieść o niezłomnym patriocie, bo stanowczość Nawrockiego bywa zaskakująca, a do białej gorączki doprowadza niejednego profesora, polityka i komentatora. Bez zrozumienia tej cechy tego człowieka nie zrozumiemy przyszłego prezydenta.
Rzetelnie i do przodu
Na Karola Nawrockiego już na studiach zwrócił uwagę profesor Grzegorz Berendt
SUBSKRYBUJ aby mieć dostęp do wszystkich tekstów oraz lektora na gazetapolska.pl
Miesięczny dostęp do wszystkich treści serwisu www.gazetapolska.pl.
Masz już subskrypcję? Zaloguj się
* Masz pytania odnośnie subskrypcji? Napisz do nas [email protected]
