Orlen, „Samson” i tajemnica kontaktów z „wojskówką”

Pod koniec stanu wojennego Zarząd II Sztabu Generalnego chciał zwerbować do współpracy Ireneusza Sitarskiego, obecnego wiceprezesa Orlenu. Mimo że ze względów zdrowotnych kandydata bardzo szybko odstąpiono od werbunku, dopiero po pięciu latach zakończono jego rozpracowanie. Prowadził je zaufany człowiek Marka Dukaczewskiego, późniejszego generała i szefa Wojskowych Służb Informacyjnych – ustaliła „Gazeta Polska”.

Wchodząca w skład rządu Donalda Tuska Lewica w ramach podziału politycznych łupów otrzymała wiele stanowisk w przedsiębiorstwach kontrolowanych przez skarb państwa, w tym w Orlenie, narodowym multienergetycznym koncernie. Stanowisko wiceprezesa ds. handlu i logistyki objął tam 67-letni Ireneusz Sitarski, były wiceminister przekształceń własnościowych (1994–1996), a potem skarbu państwa (2001–2003). W tym czasie był odpowiedzialny za wiele budzących wątpliwości prywatyzacji, m.in. sprzedaż niemieckiemu koncernowi RWE stołecznej firmy energetycznej STOEN. Prowadził