Czy istnieje odpowiedź na takie pytanie? Z pewnością Witold Pilecki lubił muzykę, grał na pianinie. Romantyczna kultura, w której dojrzewał w Wilnie, wpłynęła na jego osobowość. Co słyszał, co nucił i śpiewał ten harcerz i kawalerzysta, poeta, rysownik i malarz, ziemianin i rolnik? Człowiek wrażliwy i wielowymiarowy. Muzyczny hołd jego pamięci można usłyszeć w oratorium autorstwa Huberta Kowalskiego „Tak musiało być”.
Jedną z pieśni z powstania styczniowego pt. „Co tam marzyć” autorstwa Mieczysława Romanowskiego Witold Pilecki nucił, jadąc na front w sierpniu 1939 roku, kiedy oddawał hołd swoim przodkom: „Dobywając szabli, salutowałem krzyż Pileckich”.
Powstanie styczniowe
Romantyczna, pełna tęsknoty powstańcza pieśń była naturalnym pożegnaniem z kresową krainą, do której nigdy już nie powrócił: „Chowając szablę do pochwy, spojrzałem jeszcze raz na mogiłę, a potem na krajobraz ojczystych stron i rzekłem głośno: »Żegnaj umiłowany świecie, gdyż ponownie
SUBSKRYBUJ aby mieć dostęp do wszystkich tekstów oraz lektora na gazetapolska.pl
Miesięczny dostęp do wszystkich treści serwisu www.gazetapolska.pl.
Masz już subskrypcję? Zaloguj się
* Masz pytania odnośnie subskrypcji? Napisz do nas [email protected]
