– Panie kelner, w zupie jest mucha! – jeszcze do niedawna wyrażałby swoje oburzenie klient w restauracji. Już niedługo za takie przysmaki będzie musiał dopłacić. Bo to przecież wysokobiałkowy dodatek, eko friendly i modny przy okazji. Młodzi jak Babcia Kasia, wykształceni jak Katarzyna Kotula i z wielkich miast jak Jarosław Kuźniar zapewne będą cmokać z zachwytu. Normalny człowiek powie: „Fuj!”.
Jeszcze kilka lat temu zjedzenie w Europie karaluszka, mrówki czy chrząszcza kojarzyłoby się nam z szaleństwem Renfielda, księgowego czekającego na przybycie hrabiego Draculi. – Tak, mój panie, to dla ciebie, mój panie – krzyczał w filmach opartych na powieści Brama Stokera sługa wampira i wciągał to muszkę, to pajączka z obłędem w oczach. Dziś z równym obłędem, wywołanym wirusem lewackiej ideologii, do żarcia owadów próbuje przekonać nas europejski establishment.
Bo planeta płonie
Głównym powodem, dla którego mielibyśmy jeść robaki, jest dążenie do zrównoważonego
SUBSKRYBUJ aby mieć dostęp do wszystkich tekstów oraz lektora na gazetapolska.pl
Miesięczny dostęp do wszystkich treści serwisu www.gazetapolska.pl.
Masz już subskrypcję? Zaloguj się
* Masz pytania odnośnie subskrypcji? Napisz do nas [email protected]
