Baboki, beboki i śląska gotka

„Posłuchaj i zaśnij! Posłuchaj i śpij! Bo nie ma Baboków. Jestem ja i Ty” – śpiewała na początku lat 90. częstochowska Formacja Nieżywych Schabuff, zrywając tym samym z twórczością ambitną i niezależną na rzecz muzyki dużo bardziej popularnej. Pamiętam, że muzycy tłumaczyli wówczas w radiowej Trójce, o co chodzi z tymi babokami, ale chyba nie przekonali redaktora Niedźwieckiego i utwór trafił na antenę z tytułem zmienionym. Chętnie bym o tym zapomniał, bo dużo bardziej lubię to, co częstochowska kapela grała wcześniej, w pierwszych latach swej twórczości, niestety nie pozwoliła mi na to śląska posłanka Ewa Kołodziej. Gdy pani Kołodziej weszła na sejmową mównicę z pacynkami śląskich beboków (zwracam uwagę, te pisane są przez „e”), trochę na opak zrozumiałem sytuację. Przez czarny sweter posłanki jej słowa „boicie się śląskiej godki” zrozumiałem jako „śląskiej gotki”.

Ciemnowłosa kobieta z mrocznymi pacynkami skojarzyła mi się z subkulturą, nie regionalizmem. I przyznam, że