Zyziu na koniu Hyziu

Nie znam Daniela Obajtka. Nie znam się też na zarabianiu dużych pieniędzy. Ale znakomicie wyczuwam, tak jak Państwo, że tworząc potęgę Orlenu, wypełnił on ważną, mentalną lukę w tożsamości niepodległego państwa. Że Polska może mieć gospodarczą siłę. No a poza tym moją ogromną sympatię budzą zarzuty, jakie małoletniemu uczniowi Obajtkowi stawiał dyrektor szkoły, a mianowicie „destabilizację samorządu, szkalowanie dobrego imienia wychowawcy, szantażowanie rady pedagogicznej, korzystanie z pomieszczeń samorządu do celów prywatnych (a właściwie przenocowanie pijanych absolwentów)… notoryczne kłamstwa i arogancję w stosunku do nauczycieli”. Gdyby po 1989 roku menadżerami trzęsącymi polską gospodarką zostawały bezczelne, zadziorne łobuzy, które w szkole średniej nocowały w pomieszczeniu samorządu szkolnego pijanych absolwentów, a nie kapusie z ubekistanu rodem z firm polonijnych, na trwale bylibyśmy niepodległą Polską, a nie obecną hybrydą, na widok której Zbigniew Herbert uciekał przez