Ciekawi ludzie w nieciekawych czasach „Polscy pisarze w cieniu Stalina”

Obyś żył w ciekawych czasach !” – przypomina mi się to chińskie przekleństwo, kiedy czytam zbeletryzowane życiorysy czwórki wielkich polskich pisarzy – Broniewskiego, Boya, Gałczyńskiego i Tuwima, nakreślone ze swadą przez Piotra Kitrasiewicza. Jak potoczyłoby się ich życie, gdyby czasy wokół nich pozostawały zwyczajne, nie wymagały dramatycznych wyborów, trudnych decyzji i gestów? Pamiętam, że gdy jako małolat przeczytałem „Popiół i diament”, największe wrażenie zrobił na mnie los adwokata Antoniego Koseckiego, prawego człowieka, który gdy trafił do obozu w Gross Rosen, odkrył w sobie bestię. A gdyby nie trafił? Podobnie z czwórką pisarzy: co by było, gdyby nie padł na nich złowrogi cień Stalina? Gdyby Boy przedostał się do Rumunii albo nawet pozostał w Generalnej Guberni, oszczędzone byłoby upodlenie intelektualisty, zmuszonego popierać sowieckie porządki we Lwowie, a następnie kula niemieckiego plutonu egzekucyjnego. Gałczyński, pozostawszy na emigracji, nie doświadczyłby