Teflon, beton i szkło

Kiedyś mówiło się o niektórych rządach i premierach, że są teflonowe. Znaczyło to tyle, że nie przywierały do nich żadne afery, naród odporny był na medialne doniesienia, skandale wybuchały, słupki stały w miejscu.

Z reguły kończyło się to jednak fatalnie, nagle coś powodowało, że z teflonu nie zostawało nic, a z poparcia tyle, że nie starczało już na utrzymanie władzy. Przekonało się o tym, dawno temu, SLD, osiem lat temu Platforma, a i PiS do pewnego stopnia miał swoją warstwę ochronną, ponieważ choć opozycja polityczna i dziennikarska robiła wszystko, by coś do niego przykleić, wyborcy tej partii z zasady za bardzo nie ufali mediom. Całkiem słusznie, zważywszy na poziom domniemanych setek afer, z których największą było tak naprawdę w oczach krytyków kilkakrotne wygranie wyborów. Mam jednak wrażenie, że dziś jest trochę inaczej, teflon zamienił się w beton, w efekcie główne partie mają swoje elektoraty i swoje szklane sufity. Tusk myśli, że poparcie mu