Zyziu na koniu Hyziu

Podczas premiery filmu właściwie non stop słychać było salwy śmiechu i oklaski, jakby widzowie wierzyli, że uczestnicy filmu słyszą ich reakcje. No i w sumie słyszeliśmy, ale nie z ekranu, tylko z dostawionych krzeseł, bo gdy wesoły bus z Poznania dotarł na Marszałkowską, wszystkie miejsca były zajęte. Niektórych dziwiło to, że scenki z filmu były śmieszne dla dzisiejszych nastolatków, nie interesujących się specjalnie polityką, a jeśli już, to wytresowanych, by j…ć PiS. Wytłumaczenie tej zagadki jest proste. My tamte happeningi sprzed na przykład 25 lat organizowaliśmy po to, by mówić do naszych rówieśników. A obecna młodzież nie jest jakoś diametralnie inna od czasów, gdy my byliśmy młodzieżą. Też poszukuje, też jest ideowa i też się gubi. Bardzo zależało mi na obecności na premierze Oskara Szafarowicza i jego ekipy. Dziś obrywają, ale jeśli nie wymiękną pod ogromną presją, za 30 lat będą decydować o obliczu Polski. Tak to działa. A w tym, żeby nie wymiękli, może im pomóc ten