Czerwona pożoga. Kresy za pierwszego Sowieta

Od pierwszego dnia sowieckiej napaści na Polskę Armia Czerwona dokonywała mordów na żołnierzach i ludności cywilnej. Grabiła i niszczyła wszystko, co napotkała na swojej drodze. Dla mieszkańców Kresów nastał czas terroru i wielkiej trwogi. Zdarzało się, że ludzie nie spali całymi nocami, nasłuchując, czy za chwilę nie wkroczy do ich domu NKWD.

Kilkanaście minut po północy w domu polskiego ambasadora w Moskwie Wacława Grzybowskiego rozległ się dźwięk telefonu. Doświadczony dyplomata mógł spodziewać się najgorszego. Polska od ponad dwóch tygodni stawiała zaciekły opór niemieckim wojskom, które 1 września na nas napadły. Przez ten czas władze na Kremlu udawały „przychylną neutralność”, ale podpisany 23 sierpnia 1939 roku w Moskwie pakt sowiecko-niemiecki stawiał pod znakiem zapytania intencje towarzysza Stalina. Polski ambasador usłyszał w słuchawce telefonu niecierpiące zwłoki zaproszenie z sekretariatu wicekomisarza spraw zagranicznych Władimira Potiomkina.