Rosja idzie na wojnę. Kłamać, kłamać i jeszcze raz kłamać 

Patrzę na zdjęcia z Buczy i innych ukraińskich miejscowości. Przez głowę przelatują tysiące obrazów i setki przeczytanych relacji. Rok 1920 i bolszewickie rzezie ludności cywilnej i jeńców wojskowych. Rok 1939 i polskie dzieci w Grodnie przywiązywane do sowieckich czołgów jako żywe tarcze. Rok 1940 i katyńskie doły śmierci, do których wrzucano skrępowane ciała polskich oficerów mordowanych strzałem w tył głowy. Rok 1944 i ponowna okupacja Kresów oraz „wyzwalanie” reszty Polski. Czasy się zmieniają, lecz nie rosyjski sposób prowadzenia wojny.

Modus operandi jest wciąż taki sam. Tam gdzie dociera rosyjska armia, mamy zniszczenie, rabunek, gwałty i mordowanie, zarówno jeńców, jak i ludności cywilnej. Bezmyślne niszczenie dóbr kultury, bombardowanie teatrów i muzeów, niszczenie kościołów, a nawet cmentarzy. Rosja od stu lat się nie zmieniła pod tym względem. Ludobójstwo dokonane przez Rosjan w Buczy i innych miejscowościach potwierdza tę okrutną prawdę. Czy tym