Pakistan - Wielki, atomowy, niestabilny

Niestabilne mocarstwo

Z populacją sięgającą 190 mln ludzi Pakistan jest drugim najludniejszym krajem muzułmańskim na świecie. Posiada nie tylko 600-
-tysięczną dobrze uzbrojoną armię, ale również, jako jedyny wśród państw islamskich, broń atomową. To czyni go regionalnym mocarstwem, z którym zawsze trzeba się liczyć na arenie międzynarodowej.

Zarazem jest krajem wyjątkowo niestabilnym. Jego życie polityczne toczy się według cyklu przeplatających się okresów słabej, skorumpowanej demokracji oraz rządów wojskowych dyktatur. Jedne i drugie szybko rozczarowują zwykłych mieszkańców. Obecna faza demokratyczna trwa od 2008 r., gdy po dziewięciu latach rządów ustąpił ostatni dyktator gen. Perwez Muszarraf.

Większość populacji Pakistanu zamieszkuje w żyznym dorzeczu rzeki Indus, podczas gdy spora część kraju, szczególnie na północy i zachodzie, pozostaje prawie niezaludniona. Władza centralna od zawsze pozostaje tam słaba, a na terenach tych grasują różne plemienne bojówki, wdające się w konflikty z rządem.

Niestabilności dopełniają silne napięcia na tle religijnym – prześladowania niewielkiej wspólnoty chrześcijańskiej, a przede wszystkim powtarzające się ostatnio niemal bezustannie walki i zamachy bombowe między sunnicką większością (80–90 proc. mieszkańców) a szyicką mniejszością (10–15 proc.). Zaczęły one wykraczać poza górskie pogranicze z Afganistanem. Radykalny islamizm jest obecny nie tylko tam, gdzie swoje bazy mają talibowie. Stosunek do niego zwykłych Pakistańczyków cechuje swoista sprzeczność – z jednej strony akceptacja dla silnego wpływu religii na społeczeństwo (włącznie z wprowadzeniem elementów szariatu), z drugiej – powszechny strach przed ekstremizmem ugrupowań religijnych, który jak dotąd uniemożliwia im uzyskanie więcej niż kilku procent poparcia w demokratycznych wyborach.

Nieprzewidywalność pakistańskiej polityki sprawia, że kraj w ocenach analityków regularnie znajduje...
[pozostało do przeczytania 61% tekstu]
Dostęp do artykułów: