Manifa dla ajatollahów

8 marca przez Europę przeszły lewicowe manify protestujące przeciwko atakowi na Iran. Prowadzona przez dekady lewicowa propaganda ocieplająca teokratyczny reżim przynosi skutek mimo wewnętrznych sprzeczności.

Ta relacja ma swoją historię. Gdy podczas trwania islamskiej rewolucji do Iranu poleciał Michel Foucault, guru intelektualnej lewicy, by jako korespondent „Corriere della Sera” napisać serię reportaży, może nie zakochał się w ajatollahach, ale z pasją opisywał, jak „lud irański” sprzeciwia się staremu szachowi. Dostrzegał w tym ruch, jaki kochają rewolucjoniści.

Bo choć maj 1968 roku zapoczątkował głębokie zmiany kulturowe w świecie zachodnim, dla spragnionej rewolucji lewicy było to za mało. Tęsknili za swoim Mao, za rewolucją z karabinami w rękach tłumu, prawdziwą krwią, obaleniem Zachodu, Stanów Zjednoczonych i wszystkiego, czego tak bardzo nienawidzili w swoim bezpiecznym Paryżu przy kawie i papierosach.

Na przekór sobie

Czytali namiętnie