Odszedł Piotr Wierzbicki, pierwszy redaktor naczelny „Gazety Polskiej”

To Piotr Wierzbicki wyznaczył linię obozu niepodległościowego i „Gazety Polskiej”, która w zdecydowanej większości pozostaje niezmienna do dziś, a wtedy wcale nie była oczywista: niepodległość, dekomunizacja, lustracja, wiara, tradycja, sojusz z Ameryką, wstąpienie do NATO, Międzymorze, sprzeciw wobec szkalowania Polski i politycznej poprawności.

Gdy w 1993 roku powstała „Gazeta Polska”, która stała się głośna po słynnej okładce „Lista konfidentów”, jej redaktor naczelny Piotr Wierzbicki, rocznik 1935, inteligent z przedwojennym szlifem, był nauczycielem nas wszystkich, ówczesnych 20-, 30-latków. Tomasza Sakiewicza, Katarzyny Gójskiej, Anity Gargas, Piotra Jakuckiego, Piotra Bączka, Witolda Gadowskiego czy niżej podpisanego, który pojawił się w niej jako pierwszy w jej historii 21-letni praktykant. Prawą ręką Piotra Wierzbickiego i jego zastępczynią była Elżbieta Isakiewicz, przyciągnął do redakcji znakomitych publicystów starszego pokolenia – szefa działu świat Jacka