Akt oskarżenia

Wyobraźmy sobie taką sytuację. Szczególnie krwiożerczy minister sprawiedliwości, wywodzący się z prawicowej koalicji, w pełni popiera działania prokuratury, w której kluczowe stanowiska objęły właśnie osoby degradowane i odsuwane od spraw za poprzedniej władzy. Słusznie czy niesłusznie – to rzecz raczej drugorzędna, choć ważne jest to, że one same uważają się za skrzywdzone. Inni uprzednio pozbawiani prawa do wykonywania zawodu i atakowani przez media i polityków ludzie wracają do sądów, gdzie od razu awansują. Dziwnym trafem przypadają im też w udziale najważniejsze sprawy z udziałem polityków rządzącej do niedawna krajem koalicji kilku partii liberalnej centrolewicy. Media szczególnie zajmuje postawienie zarzutów Rafałowi T., byłemu prezydentowi Warszawy. Oskarża się go o to, że w latach 2020–2024 przywłaszczył sobie wraz ze współpracownikami około miliarda złotych ze środków unijnych i państwowych dotacji. Co prawda brak śladów, by pieniądze te trafiły do jego kieszeni, jednak