Scena po napisach

Myślimy o Świętach Wielkiej Nocy w kontekście cudu Zmartwychwstania i wynikającego z niego zbawienia. Obok perspektywy duchowej i religijnej, mieści się tu wiele innych kontekstów. Choćby… przyrodniczy. W 2010 roku, gdy spotykaliśmy się na mszach świętych w intencji ofiar katastrofy smoleńskiej, w czytaniach słuchaliśmy jeszcze ewangelii przynależących do okresu Wielkiej Nocy, mówiących o zmartwychwstaniu i spotkaniach Jezusa Chrystusa z uczniami, którzy musieli na nowo zrozumieć sytuację. W końcu to, w co wierzyli (a jak wiemy, nawet oni nie zawsze z pełnym przekonaniem i bezwarunkowo), na ich oczach wypełniło się, wiara stała się rzeczywistością, nie przestając być cudem. A ja pamiętam, że słuchałem jednego z czytań i towarzyszących mu kazań na pl. Piłsudskiego i w pewnym momencie uderzyło mnie, że nieodległe parkowe drzewa stają się zielone. Życie wraca. I ten obraz, w połączeniu ze słowem i chwilą, utkwił mi w głowie niemal tak mocno, jak wcześniejsza o kilkadziesiąt godzin lub