Początki „Gazety Polskiej” – postulaty, priorytety, wyzwania

Gazeta Polska już od swoich pierwszych numerów była nie tylko źródłem informacji o wydarzeniach z kraju i ze świata, lecz także przede wszystkim stanowiła drogowskaz dla Polaków, którzy w trudnej rzeczywistości porozbiorowej mogli manifestować swą polskość zwłaszcza przez naukę, kulturę, literaturę i sztukę. Dziedziny te w sposób szczególny eksponowano w dzienniku, podobnie jak dział poświęcony podróżom, w którym pojawiały się szkice krajoznawcze wyrażające przywiązanie do ziemi ojczystej, do jej krajobrazów i pamiątek przeszłości przemawiających do wyobraźni każdego Polaka. „Gazeta Polska”, otwierając się na świat, donosiła o wydarzeniach dających Polakom nadzieję na odzyskanie niepodległości, którą udało się wywalczyć w końcu Grekom.

Ten ambitny i jak widać na wielką skalę zakrojony projekt wydawniczy, jakim była „Gazeta Polska” u swoich początków, zaskakiwać musiał rozmachem ujęcia – rozległością i różnorodnością podejmowanych tematów, stanowiących przekrój wszystkich bodaj najważniejszych dziedzin ludzkiej myśli i aktywności. Był więc żywym zapisem rytmu życia swej współczesności, powstającą na oczach czytelników i przez nich też współtworzoną kroniką epoki, bo jak głosili twórcy pisma w pierwszym jego numerze: „Gazety i dzienniki periodyczne nie są to […] zbiory dorywczych doniesień, ale najważniejsze dziejów współczesnych materiały”.

  Trybuna ludzi twórczych
Nie sposób pisać o „Gazecie Polskiej” bez odwołania się do założeń programowych, które patronowały jej narodzinom w grudniu 1826 r. Cofnijmy się zatem w czasie o 190 lat i sięgnijmy do inauguracyjnego numeru dziennika, by poznać jego kształtujący się profil oraz idee przyświecające twórcom i pierwszym redaktorom – Ksaweremu Bronikowskiemu i Maurycemu Mochnackiemu.

W tym właśnie historycznym wydaniu zaprezentowana została całościowa koncepcja pisma, które przyjęło charakter „codziennej gazety politycznej i...
[pozostało do przeczytania 91% tekstu]
Dostęp do artykułów: