Popiełuszko groźny nie tylko za życia

Jednym z elementów prowadzonej przez Departament IV SB MSW działalności dezinformacyjno-dezintegracyjnej było wydawanie w latach 1973–1985 „Ancory”, czyli „pisma katolików poświęconego zagadnieniom odnowy soborowej Kościoła”.  Ukazywanie się tego periodyku miało na celu rozbijanie spójności Kościoła w Polsce poprzez tworzenie wokół niego rzekomo „oddolnego” ruchu sprzeciwu wobec jego hierarchii. W rzeczywistości zaś pismo to, o manipulacyjnym charakterze, powstawało wewnątrz Departamentu IV. 

W końcu 1984 r. i w 1985 r. na łamach „Ancory” kilkukrotnie pisano o ks. Jerzym Popiełuszce i jego śmierci. Wydźwięk tych publikacji był – co zrozumiałe – negatywny. Ich autorzy, dyskredytując posługę duszpasterską ks. Jerzego, dostrzegali w jego postawie zagrożenia dla obowiązującego w Europie status quo. Obawiali się, że w przypadku jego rychłej beatyfikacji stałby się on duchowym przywódcą frontu antykomunistycznego w krajach Europy Wschodniej. Demonstrując fałszywą troskę,