Rozwiane złudzenia

Już jako dorosły publicysta odkryłem ze zdziwieniem, że rządy innych państw nie zawsze kierują się interesem swoich krajów „tak, jak my je rozumiemy”. Nie pamiętam już, który z moich dawnych radiowych rozmówców rozwiał moje złudzenia, gdy właśnie racjonalnymi argumentami tłumaczyłem słuchaczom, że Ukraińcom nie będzie opłacała się zmiana władzy w Polsce, więc nie podejmą działań uderzających w rząd PiS. Musiało to być dość dawno temu, gdy jeszcze zapraszano mnie do Polskiego Radia, a omawiany problem pozostawał w sferze dywagacji. Jak wszyscy wiemy, później, ale niewiele później, władze w Kijowie zmieniły wektory swojej polityki i postawiły na Niemcy. Dlaczego tak się stało, nie tak dawno tłumaczył mi na YouTube red. Maciejewski, chętnych odsyłam do tamtej rozmowy (znajdą ją Państwo pod tytułem „Jakub Maciejewski o Ukrainie, Niemczech i Polsce, i o tym, czy idzie wojna”), a ja pozbyłem się ostatnich złudzeń. Z Izraelem sytuacja jest podobna: wspólna wydawałoby się trauma, wspólne