Pled w kratę

Mallarmé w pled kraciasty siedzi owinięty 
Drżą mu palce i wąsy nawet drżą mu pięty 

Pod Saint-Michel pociągi już pędzą w tunelach
To poezję klasyczną trochę onieśmiela 

Jak zimno! Twoje palce Muzo lodowate 
Mnie także by się przydał ten jego pled w kratę 

Wagon łomocze wpada w ciemność pod Sekwaną 
Cała przyszłość jest teraz zakrwawioną ścianą
[pozostało do przeczytania -2% tekstu]
Dostęp do artykułów: