Pled w kratę

Mallarmé w pled kraciasty siedzi owinięty  Drżą mu palce i wąsy nawet drżą mu pięty  Pod Saint-Michel pociągi już pędzą w tunelach To poezję klasyczną trochę onieśmiela  Jak zimno! Twoje palce Muzo lodowate  Mnie także by się przydał ten jego pled w kratę  Wagon łomocze wpada w ciemność pod Sekwaną  Cała przyszłość jest teraz zakrwawioną ścianą
[pozostało do przeczytania 5% tekstu]
Dostęp do artykułów: