Nowa symulacja obala wersje MAK i Millera

Dr Szuladziński opracował na specjalnym programie komputerowym przebieg takiego zdarzenia w czterech wariantach, zakładając dwie prędkości – 10 m/s i 20 m/s – i dwa położenia samolotu w chwili zetknięcia się z ziemią: normalne i odwrócone.

W żadnym z założonych wariantów symulacja nie wykazała rozerwania kadłuba na drobne części.

Gdyby samolot uderzył – jak wynika z raportów MAK i Millera – z prędkością pionową 10 m/s w pozycji odwróconej, we wczesnej fazie uderzenia doszłoby do owalizacji i spłaszczenia kadłuba, a następnie do stałego odkształcenia się jego powierzchni w kilku miejscach (ilustracja nr 1). Nie byłoby jednak mowy o rozerwaniu poszycia i kadłuba.
[pozostało do przeczytania 58% tekstu]
Dostęp do artykułów: