Naprawianie świata

Oczywiście „Drogówka” zasługuje na profesjonalne oceny wszystkich elementów sztuki filmowej: wspaniałego aktorstwa, doskonałych zdjęć i montażu, a przede wszystkim świetnego scenariusza i reżyserii. Ja jednak skoncentruję się na wydźwięku i przesłaniu tego dzieła, bo przedstawia ono tyleż barwną co tragiczną wizję Polski, pokazanej na przykładzie oddziału policyjnej drogówki, której funkcjonariusze – jak to często bywa – stają się równie niemoralni i nieuczciwi jak ci, których powinni ścigać. Powie ktoś, że Smarzowski przedstawia wizję przejaskrawioną, prezentując wszystkich bohaterów jako – do wyboru – seksoholików, alkoholików, łapówkarzy lub padliniarzy. Przejaskrawienie jest jednak
[pozostało do przeczytania 60% tekstu]
Dostęp do artykułów: