Kraków został zburzony! Zygmunt Nowakowski, czyli zmywanie kłamstwa. Jedna z ważniejszych książek ostatnich lat

Stadion w Manchesterze, 21 listopada 1955 roku. Trwa wiec z udziałem tysięcy Polaków. Nie wszyscy zdołali wejść, ci bez biletów słuchają na zewnątrz. Zygmunt Nowakowski mówi dramatycznie: „Manifestacja dzisiejsza poświęcona jest także sprawie tysięcy, tysięcy Polaków, którzy dogorywają gdzieś w łagrach sowieckich, w stepach czy tajgach. To nasi bracia. Mam do wszystkich obecnych prośbę. Prośbę, byśmy po cichu, w duszy, albo nawet głośno, powtórzyli pewne słowa. Jest u Mickiewicza moment, gdy jeden z więźniów w celi bazyliańskiej, Sobolewski, opisuje scenę wywożenia Polaków na Sybir. Kończy ten opis, składając przysięgę: »Jeśli zapomnę o nich, Ty, Boże na niebie, zapomnij o mnie!«”. Tłum, tysiące gardeł powtarzają słowa wypowiedziane przez przedwojennego wiceprezesa Cracovii i najważniejszego publicystę antykomunistycznej emigracji. W PRL władze dostają szału i zarzucają Zygmuntowi Nowakowskiemu tworzenie „atmosfery terroru moralnego”.

Jak to możliwe, że