Dylematy państw bałtyckich i Europy Środkowo-Wschodniej

Niepodległość państw bałtyckich jest skutkiem dążeń ich społeczeństw do budowy własnych państw narodowych, klęski Rosji i Niemiec w wyniku I wojny światowej i wreszcie zwycięstwa Polski w wojnie z bolszewikami w latach 1918–1921 r.

Pokój wersalski rozstrzygnął o kształcie Europy Zachodniej, ale pozostawił otwartą kwestię Europy Środkowej i Wschodniej. Największym wyzwaniem były komunistyczne ruchy rewolucyjne zmierzające do zajęcia całej Europy i stworzenia na jej terytorium systemu republik sowieckich.
Taki był cel inwazji sowieckiej armii kierowanej przez Lwa Trockiego, a dowodzonej przez marszałka Michaiła Tuchaczewskiego. „Po trupie pańskiej Polski na Zachód, marsz” – to hasło było gwarancją dla tworzonych republik radzieckich i likwidacji dążeń niepodległościowych od Bałtyku przez Morze Czarne aż po Adriatyk. Źródłem przeświadczenia o realizmie tych dążeń była determinacja ruchu komunistycznego w Niemczech i w Rosji oraz historyczne przekonanie o wspólnocie interesów rosyjsko-niemieckich.
W latach 1918–1921 komunistyczny sojusz rosyjsko-niemiecki został rozbity przez wojska polsko-ukraińsko-białoruskie najpierw pod Warszawą, a następnie nad Niemnem. Gdyby nie to militarne zwycięstwo, nie byłoby niepodległych państw Europy Środkowo-Wschodniej. A losy ESW byłyby podobne do tego, co zrealizowano w wyniku układu Ribbentrop–Mołotow w 1939 roku, gdy podzielono Europę na rosyjską i niemiecką strefę wpływów i okupacji. Ostatecznie Rosja – za zgodą aliantów – zrealizowała swoje cele w 1945 roku. ESW znalazła się w całości pod okupacją sowiecką.

Ofensywa pierestrojki i odpowiedź ESW
Strategicznym celem pierestrojki było usunięcie USA z Europy i stworzenie warunków do sojuszu rosyjsko-niemieckiego. Jak pisał doradca Putina Aleksander Dugin, Rosja jest nawet gotowa pozostawić w niemieckiej strefie wpływów państwa bałtyckie, Polskę i większość ESW z wyjątkiem Ukrainy oraz Białorusi pod warunkiem...
[pozostało do przeczytania 78% tekstu]
Dostęp do artykułów: