Ile dywizji ma papież?

Już choćby dobór tych postaci wskazuje, że nie jest to jedno ze zwykłych przedstawień postaci polskiego papieża i jego historycznych dokonań. Ta książka pokazuje Go z zadziwiająco rzadko prezentowanej strony – jako wielkiego wojownika boju z komunistycznym imperium zła, jako śmiertelnym wrogiem człowieczeństwa. Jan Paweł II w ujęciu Pompowskiego jest nie tylko pasterzem światowej owczarni, ale jednocześnie heroicznym polskim patriotą, który przeniesiony do Watykanu ani na chwilę nie zapomina o swojej udręczonej ojczyźnie i swoim umiłowanym dziecku – Solidarności.

Pompowski twierdzi, i przedstawia na tę tezę wiele poważnych argumentów, że to właśnie dlatego, iż papież znał prawdziwy antyludzki charakter sowietyzmu i odważnie mu się przeciwstawiał, Biuro Polityczne KPZR już 13 listopada 1979 r. wydało KGB zbrodniczy rozkaz: „Wykorzystać wszelkie dostępne możliwości celem zahamowania nowego kursu politycznego zainicjowanego przez polskiego papieża, jeśli zajdzie taka potrzeba, to z zastosowaniem środków wykraczających poza dezinformację i dyskredytację”. Autor skupia się szczególnie na obecności wśród rozkazodawców późniejszego sekretarza generalnego Gorbaczowa i obnaża pierestrojkę jako nieudaną próbę ratowania systemu w jego stalinowskim kształcie. JP II miał uznawać ją za pieriedyszkę, wobec której: „Wyrażał sceptycyzm, a nawet obawy”.

Powtarza opinię Rocco Buttiglione, że JP II był przekonany, iż Polacy i Rosjanie stanowili dwie idee wrzucone do morza Słowian. Polacy symbolizowali wolność, a Rosjanie zniewolenie.

Pompowski sam wyjaśnia, że: „ta opowieść nie pretenduje do roli materiału historycznego. (…) To raczej zapis dziennikarskich odkryć niż zbiór dokumentów”. To prawda, ale ta opowieść jest ambitnie zamierzoną publicystyką historyczną. Jakość kontaktów, które autor nawiązał i których relacje wykorzystał, jest imponująca i zapewne w Polsce bezprecedensowa.

Szkoda tylko, że książka ma tak skromną – zaledwie 242...
[pozostało do przeczytania 40% tekstu]
Dostęp do artykułów: