18 stycznia 2017

„Twórca najżywszego intelektualnie środowiska”, „chyląc czoła przed intelektualną rzutkością Sierakowskiego”, „zafascynowany dorobkiem intelektualnym” – to trzy pierwsze z brzegu cytaty z tekstu o Sławomirze Sierakowskim w tygodniku „Polityka” z 2008 r. Opozycja „się sfajdała w majtki ze strachu i wyszła” – to z kolei pierwszy z brzegu cytat z Sierakowskiego Anno Domini 2017. Chciałem napisać refleksyjny oraz melancholijny esej o przemianach duchowych intelektualistów, jednak pewien znajomy doradził, żebym walnął się w łeb. I nie intelektualizował przesadnie, bo przyczynę przemiany Sierakowskiego da się opisać po chłopsku. On po prostu za często spotyka się z Tomaszem Lisem. Co podpowiada nam wyszukiwarka Google po wpisaniu w nią słowa „intelektualista”? 1)„sjp” (czyli „Słownika Języka Polskiego” – przyp. PL); 2)„Co to znaczy”; 3)„Kto to”. I jakoś nie dziwi mnie, że to właśnie takich wyjaśnień poszukują nasi rodacy. Cytując klasyka, czyli wspomnianego redaktora