Ukochany wódz. Jak skończy Donald Tusk?

Sadopopulizm – tak Timothy Snyder określił metodę polityczną, którą od paru tygodni wciela w życie Donald Tusk. Oto zużyty i przygaszony lider, przez którego błędy jego obóz przegrał wybory prezydenckie, próbuje zawrócić kijem Wisłę. Lansowany jest na silnego człowieka, który jawnie gwałci prawo, aresztuje przeciwników, a potem zajada popcorn, by zademonstrować, że go to bawi. Towarzyszy temu operacja mediów i sondażowni, mająca dodać mu wigoru. Polacy są najbardziej przekornym narodem świata. Dlatego Tusk igra z ogniem i tylko przyspiesza chwilę, w której jako symbol prymitywnego obciachu będzie chciał uciec z Polski.

Piotr Ikonowicz, lewicowy polityk mający wyczucie ulicznych nastrojów, bo sam wiele buntów organizował, trafnie wskazał w Republice różnicę pomiędzy represjami wczesnego Bodnara a późnego Żurka. Otóż Bodnar zamykał ludzi do więzienia, gdy Tusk był na fali, a Żurek w czasie, gdy Polacy Tuska nie cierpią. „Ukochany przewodniczący” – tak powiedział o sobie