Ambasada „wolnego świata”

We wrześniu 1939 roku Kraków zamieszkiwały 64 tys. Żydów. Byli wśród nich zarówno ludzie w pełni zasymilowani, jak i ortodoksi. Cała ta barwna społeczność została zniszczona przez niemieckiego okupanta.

W 1947 roku do księgarń trafiła książka „Apteka w getcie krakowskim”. Jej autorem był Tadeusz Pankiewicz, farmaceuta i właściciel „Apteki pod Orłem”, działającej w Podgórzu przy placu Zgody 18. Wyroki historii uczyniły z niego mimowolnego świadka zagłady żydowskiego Krakowa, bowiem prowadzona przezeń firma znalazła się w obszarze getta utworzonego przez Niemców w marcu 1941 roku. Kiedy niemieccy urzędnicy zorientowali się, że w getcie na stałe przebywa niebędący Żydem Polak, a codziennie jego bramy przekracza trójka pracujących dlań farmaceutek, zaczęli naciskać na Pankiewicza, by porzucił swoją aptekę, oferując mu w zamian jedną z pożydowskich firm. Ten jednak wierzył, że naziści w końcu wojnę przegrają, a po ich klęsce prawi właściciele upomną się o swoje mienie, więc