Nietknięte pogranicze. Diabelski przesmyk

Trzy miliony akrów dziewiczego lasu deszczowego skrywają z pewnością niejedną tajemnicę. Wielu próbowało je zbadać. Części się udało. O innych słuch zaginął.

Pamiętam, gdy przeczytałem o tym zakątku świata po raz pierwszy. To było w jednej z książek Wojciecha Cejrowskiego. Podróżnik pisał wtedy o przejściu pieszo z Panamy do Kolumbii. Trasa miała prowadzić przez dziewicze obszary gęstej selwy. Przez miejsca do tego stopnia niedostępne i nieprzyjazne człowiekowi, iż nawet sławna Panaamericana – trasa ciągnąca się z samej Alaski aż na Ziemię Ognistą – musiała być na tym odcinku brutalnie przerwana.

Chodziło, rzecz jasna, o sławny przesmyk Darién, porośnięty amazońskim gąszczem fragment o ponurej sławie. Miejsce nie tylko pozbawione dróg, ale także bezpiecznych przysiółków. Z relacji Cejrowskiego wynikało, że Darién to nie tylko pełen malarycznych lasów obszar, ale także uciążliwe strome zbocza i rozlane pomiędzy nimi bagna. Miejsce kryjówki dla