Wołanie na puszczy

Mówi się, że felieton czy też artykuł w gazecie przypomina motyla. Wygląda pięknie, ale żyje krótko. Nie można tego powiedzieć o publicystyce Andrzeja Nowaka. Z czasem jego teksty nabierają mocy, zwłaszcza gdy czas potwierdza aktualność spostrzeżeń i prawdziwość twierdzeń.

„Wojna i dziedzictwo” prezentuje artykuły z ostatnich 20 lat (kilka jest wcześniej-szych). Znajdziemy tam szkice historyczne, głosy w politycznych dyskusjach i recenzje. Rzecz niezwykła – nie ma tekstów błahych i letnich. Gdybym chciał się pokusić o wydobycie głów-nych wątków, to będzie nimi Rosja oraz wielka światowa konfrontacja tradycyjnej cywilizacji Białego Człowieka z postkomunistyczną utopią i wszelkimi jej wykwitami w rodzaju po-prawności politycznej czy próbami pisania historii na nowo. Są silne odniesienia do wojny polsko-polskiej. Jest zafrasowanie niebezpieczną ewolucją Kościoła i sporo tekstów poświę-conych kulturze. Z zaskoczeniem zauważam, że oglądamy z profesorem te same