W pułapce luster

Jest niemal regułą, że o problemach warsztatu literackiego najchętniej piszą pisarze albo młodzi, albo stosunkowo starzy. Guillaume Musso należy do tej drugiej grupy. Po serii znakomitych powieści, których bohaterami są lekarze, restauratorzy, wykładowcy akademiccy, ostatnio coraz częściej zajmuje się przygodami związanymi z uprawianym przez siebie zawodem.

Nadal zaskakuje pomysłami, ale czy temperatura emocji nieco nie spada? „Zabawa w chowanego” zaczyna się brawurowo – z luksusowego, zamkniętego od wewnątrz mieszkania znanej pisarki znika bez śladu jej trzyletnie dziecko. Dodatkowego smaku dodaje fakt, że Flora Conway jest ekscentryczką stroniącą od mediów, jej wizerunek ogranicza się do jednego starego zdjęcia, a jedyną osobą utrzymującą z nią kontakt jest agentka literacka. Poszukiwania mimo wysiłków policji i dodatkowego detektywa drepczą w miejscu. Czas płynie, coraz bardziej zdesperowana autorka grozi samobójstwem. Komu? Swojemu autorowi. Zdaje sobie