Krwawa Ruś, Wyspy na kolanach

Druga część szóstego sezonu „Wikingów” wieńczy serial. Opowieść rozgrywa się między wschodem a zachodem Europy. Kości Ragnara Lodbroka przemielił czas, opowieść ukazuje nam dzieje jego zwaśnionych synów, którym dana jest władza, zwycięstwa, klęski, nienawiść, miłość i śmierć. Ivar bez Kości mierzy się z ruskim władyką Olegiem – choć okrutny, uczy się od niego, jak rządzić za pomocą terroru. Tymczasem na Wyspach Brytyjskich Alfred Wielki, król Wessex, broni się przed dominacją Normanów – przekonanych, że niewiele ich już dzieli od ostatecznego zwycięstwa.

Słychać głosy, że kolejne sezony „Wikingów” wytracały swój pierwotny potencjał. Coś w tym jest – postacie takie jak Ragnar, Floki (Gustaf Skarsgård), Lagertha Lodbrok (Katheryn Winnick) koncentrowały na sobie uwagę, przesądzały też o sile oddziaływania fabuły na wyobraźnię. Gdy ich zabrakło, serialowa opowieść, choć przygotowana z wielką maestrią, straciła niemałą część swojego oddziaływania na wyobraźnię