Pigmalion mścicielem

W książce oglądamy ich jako istoty bezrefleksyjne, bezradne wobec popędów, okrutne i pamiętliwe. Kino zamienia to w farsę, w groteskę, Hiszpan próbuje bowiem unikać obrzydliwości. Ale – nieoczekiwanie – wyostrza zakończenie, które w powieści było słodsze, sentymentalne. W prozie i filmie rzecz podano w retrospekcjach, bohaterowie i widz rekonstruują, co się wydarzyło. Lekarz (Banderas) po śmierci żony w płomieniach, wynajduje sztuczną niezniszczalną skórę. W zamkniętych, nieustannie monitorowanych zakamarkach jego willi przebywa tajemnicza i piękna Vera (Anaya) naga albo odziana w cieliste body. Gdzieś obok rozwija się wątek córki lekarza, tkwiącej w psychiatryku, gdzie trafiła jako ofiara gwałtu niepozornego podrywacza (Cornet). Lekarz teraz więzi podrywacza, który zostaje poddany chirurgicznej przemianie, polegającej na kuracji hormonalnej i waginoplastyce. Poznajemy jego przeszłość, gdy pracował w zakładzie krawieckim matki i próbował poderwać jej pracownicę – lesbijkę. Potem nagle
     
32%
pozostało do przeczytania: 68%

Artykuł dostępny tylko dla subskrybentów

SUBSKRYBUJ aby mieć dostęp do wszystkich tekstów www.gazetapolska.pl

Masz już subskrypcję? Zaloguj się

* Masz pytania odnośnie subskrypcji? Napisz do nas prenumerata@gazetapolska.pl

W tym numerze