Jaki czynnik decyduje o wojennym zwycięstwie, a co powoduje klęskę? Liczebność wojsk, geniusz wodza, jakość uzbrojenia, warunki pola bitwy? A może fałszywa ocena faktów i wynikające z niej błędne decyzje? A może to, co najtrudniejsze do uchwycenia: ludzkie motywacje, postawy i uczucia. W lipcu 1940 roku Niemców niosła euforia, rosnące poczucie, że są niezwyciężeni, że nie ma na świecie siły, która mogłaby ich powstrzymać. Naprzeciw triumfującego Wehrmachtu stała samotna Wielka Brytania, która doznała upokarzającej klęski w czasie francuskiego Blitzkriegu, której armia uciekając z kontynentu, zostawiła na plażach Dunkierki praktycznie cały swój sprzęt. Samotna, lecz zdeterminowana.
A jednak: triumf może prowadzić i do słusznej dumy, i do zaślepiającej pychy. Klęska wywołać może rozpacz i zniechęcenie, może również wzmóc wolę walki, choćby zapłatą za nią były tylko „krew, pot i łzy”. Ochotnicy zgłaszający się do brytyjskiej armii lądowej patrolowali wybrzeża, wypatrując
SUBSKRYBUJ aby mieć dostęp do wszystkich tekstów oraz lektora na gazetapolska.pl
Miesięczny dostęp do wszystkich treści serwisu www.gazetapolska.pl.
Masz już subskrypcję? Zaloguj się
* Masz pytania odnośnie subskrypcji? Napisz do nas [email protected]
