Polacy pracą i mądrością silni

Polska, powstająca po 123 latach z politycznego niebytu, stoczyła wojny o wszystkie swoje granice. By przetrwać, musiała stawić czoło bolszewickiej nawale, której kibicowało pół Europy, wciąż otumanionej morzem krwi przelanej w ciągu czterech lat Wielkiej Wojny. Walcząc, marzyła o pokoju. Tymczasem nowe, demokratyczne, do dziś chwalone Niemcy weimarskie, marzyły o wojnie z Polską. Józef Piłsudski mówił do Polaków: „Idą czasy, których znamieniem będzie wyścig pracy, jak przedtem był wyścig żelaza, jak przedtem był wyścig krwi”. Do Niemców mówił generał Hans von Seeckt: „Istnienie Polski jest nie do zniesienia jako sprzeczne z warunkami życia Niemiec. Polska musi zniknąć i zniknie”. Sabotaż, dywersja, propagandowe kłamstwa, szkalowanie – tak Niemcy, pozbawione przez aliantów siły zbrojnej, walczyły z Polską. W roku 1925 rozpoczęły wojnę celną, by osłabić i „zagłodzić” Rzeczpospolitą.  

Trudna i smutna jest historia państwa polskiego. Rację miał Jan Paweł II mówiąc, że żaden