ZBRODNIA

W listopadzie 2004 roku prokurator IPN postanowiła „wszcząć śledztwo w sprawie: dokonanych w celu wyniszczenia części polskiej grupy narodowej, w okresie od 5 marca do bliżej nieustalonego dnia 1940 r. w Moskwie, Charkowie, Smoleńsku, Katyniu, Kalininie (obecnie Twer) i innych miejscach na terytorium Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich (…) masowych zabójstw przez rozstrzelanie nie mniej niż 21 768 obywateli polskich: – żołnierzy Wojska Polskiego i Korpusu Ochrony Pogranicza, funkcjonariuszy Policji Państwowej i innych polskich służb państwowych – jeńców wojennych wziętych do niewoli przez Armię Czerwoną i osadzonych w »specjalnych obozach« jenieckich NKWD w Kozielsku, Starobielsku i Ostaszkowie, – osób cywilnych (…) osadzonych w więzieniach na terenie okupowanych przez ZSRR Kresów Wschodnich Rzeczpospolitej Polskiej…”.

Rok 2004… 64 lata musiały minąć od popełnionej zbrodni, by Polska oficjalnie upomniała się o tysiące swoich synów i jedną córkę. Owszem, w 1993