List do Pana Boga

Dziękuję, Panie Boże, że otaczałeś mnie w moim życiu ludźmi przeważnie mądrymi, od których mogłem się czegoś nauczyć. Bo jak mówi stare przysłowie mojego narodu: „Lepiej z mądrym stracić, niż z głupim zyskać”

Panie Boże, ludzie młodzi głównie Ciebie o coś proszą, ci starsi natomiast raczej dziękują. Pamiętam sprzed lat rozmodloną peruwiańską staruszkę we wspanialej katedrze w Cuzco ‒ żegnała się z życiem, chyba już tylko prosząc pewnie nie dla siebie, lecz dla własnych dzieci, wnuków i prawnuków. Zatem i ja mówię: „Bóg zapłać”, bo mam już swoje lata, bliżej mi do drugiego brzegu niż dalej. Zresztą, jest ze mną tak jak w anegdocie o wielkim polskim historyku
[pozostało do przeczytania 73% tekstu]
Dostęp do artykułów: