Rankiem 17 września nad Grodnem, Wołkowyskiem i innymi miastami polskiego Wschodu pojawiły się samoloty. Z ich luków bombowych spłynęły w dół setki ulotek. Polacy chwytali je: jedni z obawami, wielu z nadzieją. Ta ulatywała bezpowrotnie po lekturze już pierwszych słów: „W te ciężkie dni dla Was potężny Związek Radziecki wyciąga Wam ręce braterskiej pomocy. Nie przeciwcie się Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej. Wasze przeciewenie bez kożyści i przerzeczono na całą zgubę. My idziemy do Was nie jako zdobywcy, a jako wasi braci po klasu, jako wasi wyzwoleńcy od ucisku obszarników i kapitalistów. Wielka i niezwolczona Armia Czerwona niesie na swoich sztandarach procującym, braterstwo i szczęśliwe życie”…
Adolf Hitler już od 10 września naciskał na Stalina, by ten dotrzymał ustaleń z tajnego protokołu podpisanego 23 sierpnia w Moskwie i uderzył na Rzeczpospolitą. Zawzięty opór polskich armii stawiany przeważającym siłom Wehrmachtu, ofensywa nad Bzurą oraz wypowiedzenie wojny
SUBSKRYBUJ aby mieć dostęp do wszystkich tekstów oraz lektora na gazetapolska.pl
Miesięczny dostęp do wszystkich treści serwisu www.gazetapolska.pl.
Masz już subskrypcję? Zaloguj się
* Masz pytania odnośnie subskrypcji? Napisz do nas [email protected]
