„Wyrasta wolność z nas!”

Jeden z okupacyjnych dowcipów warszawskich: „Na placu Trzech Krzyży zorganizowano polowy punkt sanitarny, na który karetki, jedna po drugiej, zwożą rannych na froncie wschodnim Niemców. Tłum ciekawskich warszawiaków przygląda się temu, głośno i z satysfakcją komentuje. – Cicho – syczy jakaś paniusia – no, cicho! – Dlaczego cicho?! – obrusza się ktoś. – Bo nie słyszę, jak jęczą”. Latem 1944 roku wreszcie przyszedł czas, gdy miłe warszawskiemu uchu jęki Niemców były tak głośne, że nie trzeba było nikogo uciszać, by je usłyszeć. 

To było bardzo gorące lato. W ciągu dwóch miesięcy – w czerwcu i lipcu 1944 roku – rozstrzygnęły się losy pięcioletniej wojny. 6 czerwca alianci dokonali udanej inwazji na kontynent, 10 czerwca ruszyła Armia Czerwona wypierając jednostki fińskie za Linię Mannerheima. 22 czerwca rozpoczęła się operacja „Bagration”: Sowieci na środkowym odcinku frontu zdobywają Witebsk, potem Mińsk, Grodno, Brześć Litewski, w miesiąc od startu natarcia wkraczają do