Pewnego razu w „Hameryce”

Ameryka, Ameryka… Dwanaście dni w największym mocarstwie świata pokazało mi, jak zawsze, różne oblicza kraju, który rozdaje karty w światowej polityce – choć niektóre kraje zamiast w karty wolą grać w „Chińczyka”. 

To metafora, ale właśnie uświadomiłem sobie, że gry planszowe są teraz w totalnym odwrocie w porównaniu z tzw. moimi czasami. Wtedy były tylko takie i po prostu nie było alternatywy. Ale przecież jeszcze parę lat temu dorośli i dzieci grali wspólnie w „Monopoly”. Mówiąc Hanną Malewską: „Przemija postać świata” – przynajmniej takiego, jaki zna moje pokolenie. Córeczka policjanta z serialu „Prokurator” gdy słyszy od swojego taty o grach planszowych, mówi krótko: „nuda”. Dla obecnych nastolatków i młodszych liczą się tylko gry komputerowe. Za to nudy nie ma w amerykańskiej polityce. Po raz pierwszy od ponad wieku nie wybrano ichniego marszałka sejmu, czyli szefa Izby Reprezentantów. W czasie zimnej wojny zmorą komuchów i ich sympatyków był