Minął równo wiek. 30 grudnia 1922 roku na I Zjeździe Rad w Moskwie uchwalono powstanie Związku Socjalistycznych Republik Sowieckich, państwa, które miało się stać najbardziej zbrodniczym w dziejach potworem.
Przez długie lata PRL-u nazywano go nad Wisłą Związkiem Radzieckim. Nazywanie Sowietów Sowietami było zakazane. Słowo „radziecki” jest przymiotnikiem powstałym od słowa „rada” i niegdyś w Polsce było używane na przykład w odniesieniu do rad miejskich – „radziecki plan obrad” oznaczał „plan obrad rady”. Jednak o ile „radziecki” był i jest de facto synonimem „sowiecki” (także przymiotnikiem, ale pochodzącym od rosyjskiego słowa „sowiet”, czyli także „rada”), o tyle konotacje, które powstały przede wszystkim po 1945 roku, były dla każdego użytkownika języka polskiego oczywiste. W sensie słów zaklęty jest stosunek do państwa. Ci, którzy pisali i mówili „Sowieci”, „sowiecki”, oddawali „prawdziwy” sens samego tworu, jakim był ZSRS. Za tym jednym słowem szła
SUBSKRYBUJ aby mieć dostęp do wszystkich tekstów oraz lektora na gazetapolska.pl
Miesięczny dostęp do wszystkich treści serwisu www.gazetapolska.pl.
Masz już subskrypcję? Zaloguj się
* Masz pytania odnośnie subskrypcji? Napisz do nas [email protected]
