„Wojna polska” kontra „Wielka Wojna Ojczyźniana”. Cywilizacja kontra otchłań 

Wzięcie Wilna i oswabadzanie Litwy spod rosyjskiego jarzma było początkiem wielkiej ofensywy Napoleona Bonaparte w roku 1812. To, co on sam nazywał „Drugą wojną polską”, zostało przez Rosjan nazwane „Wojną Ojczyźnianą”. Do tego ostatniego określenia Sowieci odwołali się w roku 1941 („Wielka Wojna Ojczyźniana”), a także nawiązują do niego obecnie.

W lipcu 1941 roku Józef Stalin posłużył się terminem „Wielka Wojna Ojczyźniana”, by nazwać tak fenomen walki z Niemcami, w którym pod czerwonym sztandarem z sierpem i młotem miały się jednoczyć różne „wyzwalane” przez Sowietów narody – obok rosyjskiego białoruski, ukraiński czy litewski. Rosyjska „ojczyzna”, ziemia ojców, miała być wspólnotą wielu narodów podporządkowanych Moskwie.

Niszczenie totalne

Zanim jednak Stalin użył tego określenia, pojawiło się ono na łamach dziennika „Prawda”, 23 czerwca 1941 roku, w artykule Jemieljana Jarosławskiego „Wielikaja Otieciestwiennaja Wojna