Szalony człowiek i koty. Louis Wain (1860–1939)

O ile na Bliskim Wschodzie i w starożytnym Egipcie koty cieszyły się wyjątkową estymą i niemal boskim kultem, o tyle w Europie nie miały łatwego życia. Były posądzane o czary, a z ich udziałem organizowano makabryczne zabawy. Wszystko się zmieniło w XIX wieku. 

Teoretycznie ludzkość oswoiła koty około 9 tys. lat temu. To, że je jednak karmimy i żyją one obok nas, nie oznacza, że nie miewaliśmy z nimi na pieńku. Niestety, koty nie miały łatwo w naszym kręgu kulturowym. Ciągle były o coś podejrzewane. A to ktoś zauważył dziwną zdolność tych zwierząt do wyczuwania trzęsień ziemi. Inny dostrzegł, że zdają się one wyczuwać nadchodzącą śmierć. Ogólnie w naszej erze w Europie przez większą część czasu uważano koty za diabelskie nasienie. Miało to swoje konsekwencje. Jeszcze 200 lat temu podpalanie czarnego kota było czymś w rodzaju rozrywki. Podobnym zwyczajem była duńska zabawa polegająca na zawieszaniu na drzewie drewnianej beczki z żywym czarnym kotem.