Wędzidło cesarza Konstantyna. Święte Gwoździe cz. 2

W roku 325 matka cesarza Konstantyna udała się w pielgrzymkę do Jerozolimy. W trakcie zarządzonych przez nią poszukiwań znaleziono relikwie Krzyża Świętego – w tym trzy gwoździe, którymi przybito Jezusa podczas krzyżowania. Postanowiła je ofiarować swojemu synowi – ten zaś nakazał dwa z nich zamocować w hełmie, a jeden w uprzęży swojego konia jako wędzidło. Jakie były losy tych konstantyńskich relikwii?

W poprzednim numerze „GP” szliśmy śladami Świętych Gwoździ, a w szczególności tego, który  zdobyli dla Sieny przedstawiciele szpitala Santa Maria della Scala. Tym razem tropy zaprowadzą nas do Mediolanu, ścieżką wytyczoną przez Michaela Hessemana, znakomitego badacza dziejów relikwii Męki Pańskiej (o nich pisał w książce „Świadkowie Golgoty”). Już od IV–V wieku historia Gwoździ z Krzyża była opisywana przez autorów chrześcijańskich. Źródeł jest więc sporo. Co więcej, niektóre z nich przytaczają dość podobne szczegóły. Jak zwraca uwagę Hesseman, zarówno