Mądry opór, a nie głupia panika. Przeciw nowej rusyfikacji

Wbrew histerycznym głosom, szczególnie na Zachodzie, Władimir Putin nie jest szaleńcem. Z całą pewnością przeliczył się na Ukrainie, ale imperialny program Rosji nie jest wybrykiem wariata z atomową siekierą, lecz próbą odbudowy znaczenia strategicznych wpływów po dość krótkiej – patrząc z perspektywy długiego trwania – pozimnowojennej przerwie. Spory o to, czy Rosja chce odbudować swoje granice w realiach sowieckich, czy może największych sukcesów w XIX wieku, to w gruncie rzeczy detale – liczy się imperialna wola, która militarną przemoc, także wobec cywilów, traktuje jako istotne narzędzie politycznej presji.

Mentalność liberalno-lewicowych elit III Rzeczypospolitej w znacznej mierze opierała się na polityczno-gospodarczej ksero-modernizacji. Głównymi jej narzędziami były ultraliberalizm i naiwna wiara, że mechanizmy rynkowe z powodzeniem zastąpią państwo w niemal każdej dziedzinie życia. Nie mniej istotne było spojrzenie na stosunki międzynarodowe, w