Farsa wyborcza roku 1947. Kłamstwo założycielskie PRL

 Wciąż trudno rozstrzygnąć kwestię, jakimi pobudkami kierowali się w roku 1947 Anglosasi. Czy wciąż byli niepoprawnie naiwni, czy może raczej cyniczni i wyrachowani? Są też jeszcze inne możliwości: na przykład pragnienie świętego spokoju może być tak wielkie, że przytłumi nawet przyrodzoną ludzkości tęsknotę za prawdą, dobrem i sprawiedliwością. Albo tak często spotykana w polityce pragmatyczna koncepcja mniejszego zła: może nawet z żalem, ale jakąś grupę – czy nawet cały naród – trzeba rzucić na pożarcie, by uratować innych, bliższych lub liczniejszych. Któraś z tych postaw sprawiła, że społeczeństwa Zachodu z ulgą uznały, że przeprowadzone 19 stycznia 1947 roku przez polskich komunistów – przy wsparciu logistycznym NKWD – wybory do Sejmu Ustawodawczego były legalne, rzetelne i dające sowieckiej agenturze – noszącej nazwę Polskiej Partii Robotniczej – mandat do sprawowania rządów w Polsce.  

W wierszu „Rozbite oddziały” Jacek Kaczmarski napisał, że polskie