„Wybór” Applebaum, czyli „szatańska” nienawiść Tuska

W swoim dzienniku „Szczerze” Tusk ani razu, przy kolejnych rocznicach Smoleńska, nie napisał o tym wydarzeniu nawet jednego słowa, choć – jak stwierdza w „Wyborze” – na liście ofiar „co drugie nazwisko to był ktoś, kogo znałem, w tym kilkoro bardzo bliskich mi ludzi”. Fakt tej pustki aż bił po oczach, był swoistym, według terminologii Tuska „obiektywnym” świadectwem wyparcia, swoistej „maskirowki” – nie udało mu się zagłuszyć jego własnego sumienia. Trudno nie odnieść wrażenia, że cała konstrukcja „Wyboru” jest tak zbudowana, aby rozbroić tę atomową bombę w życiorysie Tuska. To właśnie wyjaśnia, dlaczego z taką determinacją tworzył narrację o pisowskim państwie – aby podważyć wagę historycznego osądu dotyczącego Smoleńska. Sztuka się nie udała.

We wrześniu 2020 roku, po zwycięstwie wyborczym Andrzeja Dudy, urząd ambasadora w Polsce objął Arndt Freytag von Loringhoven, wybitny specjalista od służb specjalnych i działań operacyjnych, były wiceszef niemieckiej